مجله خبری تشریفات

نگرش عالمان مسلمان
عالمان مسلمان درباره انجیل‌های جان دار دو احتمال داده‌اند:

احتمال در آغاز: بخش اعظمی از بخش‌های انجیل مهم بوسیله نویسندگان آینده اناجیل حذف گردیده و خرافات متعددی به آن افروده گردیده‌است؛
احتمال دوم: انجیل مهم به‌کلی فراموش و کنار گذارده گردیده و به مکان آن، کتاب‌های دیگری مندرج میباشد.[۲۱]
بعضا از پژوهشگران معتقدند آنچه در احادیث شیعه درباره محتوای انجیل آمده، اشتراکاتی با محتوای انجیل‌های چهارگانه (مَتّی، مَرْقُس، لوقا و یُوحَنّا) داراست که نماد این میباشد که انجیل‌های جانور مشترکات متعددی با انجیلی دارا‌هستند که ائمه(ع) یا این که اصحاب آن‌ها از آن صحبت گفته‌اند.[۲۲] بعضی از مشترکات اینگونه آورده شده میباشد: نهی از عیب‌جویی، ذَمِّ ریاکار، دوری از لاف‌گویان، حق تقدم حق‌الناس بر حق الله، جواب‌گویی در قیامت و سفارش تشریفات ترحیم مشهد به مدارا.[۲۳]

«انجیل رسولان» دیرین‌ترین ورژن خطی مو جود از اناجیل که به لهجه سریانی قدیم (آشوری) بر روی پوست ماهی درج شده و در کتابخانه مرکزی تبریز حفظ می‌گردد.[۲۴]
انجیل نزد مسیحیان
در مسیحیت، انجیل به هر کدام از چهار کتاب اولیه قسم نو[یادداشت ۱] گفته میشود که عبارت‌اند از: مَتّی، مَرْقُس،[یادداشت ۲] لوقا و یوحَنّا.[۲۵] در کتاب‌های تاریخ ادیان به‌‌ویژه مسیحیت، انجیل به کتاب‌هایی گفته می گردد که در سده‌های در آغاز مسیحیت، برای تصویب اتفاق ها معاش، سخنان، معجزات و رفتارهای عیسی(ع) کتابت شدند.[۲۶]

براساس نگرش مسیحیان، عیسی(ع)‌ هیچوقت کتابی به اسم انجیل نیاورد. از بینش آن ها، آوردن وحی مانند آنچه مسلمان‌ها درباره قرآن و نبی(ص) براین باوراند، در مسیحیت جایی ندارد. مسیحیان، عیسی(ع) را تجسّم و عین وحی و پیام الهی می دانند، خیر آورنده آن.[۲۷] مسیحیان معتقدند چهار انجیل صرفا معاش‌طومار و سخنان حضرت عیسی(ع) را گزارش می‌نمایند و هیچ زمان چیزی از معارف و آموزه‌های خویش را به پیام بدون واسطه الهی نسبت نمی‌دهند، مغایر یهودیان که معتقدند تورات بی واسطه از طرف خداوند نازل گردیده است.[۲۸]

مسیحیان فقط به چهار انجیل متّی، مرقس، لوقا و یوحنّا اعتقاددارند و آن‌ها را درست میدانند؛ چون مسیحیان اولیه، آنان را از جانب آفریدگار می‌دانستند.[۲۹] به گفته توماس میشل، کشیش و متکلم مسیحی (متولد ۱۹۴۱م)، مسیحیان هیچ تناقضی در مطالب اناجیل چهارگانه نمی‌بینند و از حیث آن‌ها هر چهار انجیل از سکو اعتبار و عنایت یکسانی برخوردارند.[۳۰] از نگاه آن‌ها، دست برداشتن از هرکدام از انجیل‌ها موجب نقص ایمان گردد.[۳۱] در پیشگفتار قول نو آمده میباشد که مسیحیان به طور تقریبً از سال ۱۵۰ میلادی، در اجتماعات یک شنبه در کلیسا، نصیب‌هایی از چهار انجیل را می‌خواندند و آنها‌را به منزله اثرها رسولان می‌شمردند و برای آن‌ها همچون کتاب مقدس حجیت قائل بودند.[۳۲]

معنا‌شناسی
مپندارید که آمده‌ام تا شریعت یا این که کتاب‌های پیامبران را منسوخ کنم؛ نیامده‌ام تا منسوخ کنم، بلکه آمده‌ام تا بی نقص گردانم.

انجیل متّی، باب ۵، آیه ۱۷.

انجیل کلمه‌ای یونانی به‌معنای مژده و بشارت میباشد؛[۳۳] که در آن به فرارسیدن ملکوت عرش یا این که پیمانی نو مژده می دهد.[۳۴] به همین استدلال انجیل‌های چهارگانه زیرا مشتمل بر بشارت به ملکوت خداوند یا این که پیمانی نو می باشند، آن ها را انجیل می‌نامند.[۳۵] اورده شده این بشارت نخست ظهور حضرت عیسی(ع) به معنای بشارت بخشایش و ظهور ملکوت خدا به فعالیت میرفت؛ ولی در بعدازظهر حواریون (شاگردان عیسی) که انجیل‌ها به کتابت درآمد، به معنای مژده ظهور پسر پروردگار و رستاخیز وی به عمل رفت.[۳۶]

نگرش عالمان مسلمان
عالمان مسلمان درباره انجیل‌های جان دار دو احتمال داده‌اند:

احتمال در آغاز: بخش اعظمی از بخش‌های انجیل مهم بوسیله نویسندگان آینده اناجیل حذف گردیده و خرافات متعددی به آن افروده گردیده‌است؛
احتمال دوم: انجیل مهم به‌کلی فراموش و کنار گذارده گردیده و به مکان آن، کتاب‌های دیگری مندرج میباشد.[۲۱]
بعضا از پژوهشگران معتقدند آنچه در احادیث شیعه درباره محتوای انجیل آمده، اشتراکاتی با محتوای انجیل‌های چهارگانه (مَتّی، مَرْقُس، لوقا و یُوحَنّا) داراست که نماد این میباشد که انجیل‌های جانور مشترکات متعددی با انجیلی دارا‌هستند که ائمه(ع) یا این که اصحاب آن‌ها از آن صحبت گفته‌اند.[۲۲] بعضی از مشترکات اینگونه آورده شده میباشد: نهی از عیب‌جویی، ذَمِّ ریاکار، دوری از لاف‌گویان، حق تقدم حق‌الناس بر حق الله، جواب‌گویی در قیامت و سفارش تشریفات ترحیم مشهد به مدارا.[۲۳]

«انجیل رسولان» دیرین‌ترین ورژن خطی مو جود از اناجیل که به لهجه سریانی قدیم (آشوری) بر روی پوست ماهی درج شده و در کتابخانه مرکزی تبریز حفظ می‌گردد.[۲۴]
انجیل نزد مسیحیان
در مسیحیت، انجیل به هر کدام از چهار کتاب اولیه قسم نو[یادداشت ۱] گفته میشود که عبارت‌اند از: مَتّی، مَرْقُس،[یادداشت ۲] لوقا و یوحَنّا.[۲۵] در کتاب‌های تاریخ ادیان به‌‌ویژه مسیحیت، انجیل به کتاب‌هایی گفته می گردد که در سده‌های در آغاز مسیحیت، برای تصویب اتفاق ها معاش، سخنان، معجزات و رفتارهای عیسی(ع) کتابت شدند.[۲۶]

براساس نگرش مسیحیان، عیسی(ع)‌ هیچوقت کتابی به اسم انجیل نیاورد. از بینش آن ها، آوردن وحی مانند آنچه مسلمان‌ها درباره قرآن و نبی(ص) براین باوراند، در مسیحیت جایی ندارد. مسیحیان، عیسی(ع) را تجسّم و عین وحی و پیام الهی می دانند، خیر آورنده آن.[۲۷] مسیحیان معتقدند چهار انجیل صرفا معاش‌طومار و سخنان حضرت عیسی(ع) را گزارش می‌نمایند و هیچ زمان چیزی از معارف و آموزه‌های خویش را به پیام بدون واسطه الهی نسبت نمی‌دهند، مغایر یهودیان که معتقدند تورات بی واسطه از طرف خداوند نازل گردیده است.[۲۸]

مسیحیان فقط به چهار انجیل متّی، مرقس، لوقا و یوحنّا اعتقاددارند و آن‌ها را درست میدانند؛ چون مسیحیان اولیه، آنان را از جانب آفریدگار می‌دانستند.[۲۹] به گفته توماس میشل، کشیش و متکلم مسیحی (متولد ۱۹۴۱م)، مسیحیان هیچ تناقضی در مطالب اناجیل چهارگانه نمی‌بینند و از حیث آن‌ها هر چهار انجیل از سکو اعتبار و عنایت یکسانی برخوردارند.[۳۰] از نگاه آن‌ها، دست برداشتن از هرکدام از انجیل‌ها موجب نقص ایمان گردد.[۳۱] در پیشگفتار قول نو آمده میباشد که مسیحیان به طور تقریبً از سال ۱۵۰ میلادی، در اجتماعات یک شنبه در کلیسا، نصیب‌هایی از چهار انجیل را می‌خواندند و آنها‌را به منزله اثرها رسولان می‌شمردند و برای آن‌ها همچون کتاب مقدس حجیت قائل بودند.[۳۲]

معنا‌شناسی
مپندارید که آمده‌ام تا شریعت یا این که کتاب‌های پیامبران را منسوخ کنم؛ نیامده‌ام تا منسوخ کنم، بلکه آمده‌ام تا بی نقص گردانم.

انجیل متّی، باب ۵، آیه ۱۷.

انجیل کلمه‌ای یونانی به‌معنای مژده و بشارت میباشد؛[۳۳] که در آن به فرارسیدن ملکوت عرش یا این که پیمانی نو مژده می دهد.[۳۴] به همین استدلال انجیل‌های چهارگانه زیرا مشتمل بر بشارت به ملکوت خداوند یا این که پیمانی نو می باشند، آن ها را انجیل می‌نامند.[۳۵] اورده شده این بشارت نخست ظهور حضرت عیسی(ع) به معنای بشارت بخشایش و ظهور ملکوت خدا به فعالیت میرفت؛ ولی در بعدازظهر حواریون (شاگردان عیسی) که انجیل‌ها به کتابت درآمد، به معنای مژده ظهور پسر پروردگار و رستاخیز وی به عمل رفت.[۳۶]